Showing posts from January 31, 2010

Aminat Neda, The Domain of Magreb, Part 1

"Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό που συμβαίνει, καλύτερα να μην μπούμε μέσα και εμείς, σας είπα, αυτό το δάσος έχει μαγεία, δεν το βλέπετε και εσείς πως τα πάντα εδώ είναι εκτός τόπου και χρόνου;”
“Κυρία Νέντα δεν είναι σωστό να αφήσουμε τον κύριο Βαλ και να φύγουμε. Και άλλωστε που μπορούμε να πάμε; Η μόνη άλλη επιλογή είναι το ξερό και άνυδρο τοπίο που περιτριγυρίζει αυτό το δάσος. Επίσης ο κύριος Βαλ φαίνεται πως μπορεί να ανιχνεύει για κινδύνους, δεν πιστεύω πως θα ήταν σοφό να φύγουμε χωρίς αυτόν.” είπε η Μαλένκα.
“Είναι προτιμότερο να πάμε να τον βρούμε και να μην ξαναχάσουμε ο ένας τον άλλο από τα μάτια μας” συμπλήρωσε η Ουέλια.
“Τον προειδοποίησα πως αυτό που μύριζε δεν είναι αληθινό, είναι απίθανο η γυναίκα που μας είπε πως ψάχνει να πέρασε από εδώ και η μυρωδιά της να έμεινε στον αέρα για τόσο καιρό, θαρρείς και τον περίμενε. Και γω μύρισα μια γνώριμη μου μυρωδιά μέσα στις ομίχλες, αλλά η λογική μου υπερίσχυσε υπέρ οποιουδήποτε άλλου παραλογισμού, βοηθώντας με να καταλάβω πως …

Aminat Neda, The Crossroads

Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so ;
For those, whom thou think'st thou dost overthrow,
Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.
From rest and sleep, which but thy picture[s] be,
Much pleasure, then from thee much more must flow,
And soonest our best men with thee do go,
Rest of their bones, and soul's delivery.
Thou'rt slave to Fate, chance, kings, and desperate men,

And dost with poison, war, and sickness dwell,
And poppy, or charms can make us sleep as well,
And better than thy stroke ; why swell'st thou then ?
One short sleep past, we wake eternally,
And Death shall be no more ; Death, thou shalt die.

Τα χέρια της έτρεμαν καθώς έβλεπε την μία πρόταση μετά την άλλη να σχηματίζονται, κάθε λέξη γραμμένη με αίμα... Δεν είχε καν αντιληφθεί πως δεν βρισκόταν πλέον έξω από την πόλη, αλλά σε ένα μέρος που δεν είχε ποτέ ξαναδεί. Ξάφνου άκουσε ομιλίες, κάτι που την έκανε να σηκώσει για λίγο το βλέμμα της από το …


Θα μπορούσαμε να βολέψουμε και το παρακάτω κομμάτι στην λίστα μας;

Poets Of The Fall
Where Do We Draw The Line

On your palm an endless wonder
Lines that speak the truth without a sound
And in your eyes awaits the tireless hunger
Already looks for prey to run down

So why do we keep up this charade
How do we tell apart the time to leave from the time to wait

What does tomorrow want from me
What does it matter what I see
If it can't be my design
Tell me where do we draw the line

The dance of flames and shadows in the street
Make poetry nobody's ever heard
The weight of loneliness stands on your feet
The cage already there around the bird

So why don't we join the masquerade
Before it all falls apart before our love becomes insatiate

What does tomorrow want from me
What does it matter what I see
If I can't choose my own design
Tell me where do we draw the line

Where's the cooling wind
Where's the evergreen field
Where's my mother's open arms
Where's my father lionheart