Emerald GateKeepers

Μέρα 7η (Hex C8) Το πρωινό ξύπνημα μέσα στον βάλτο ήταν δύσκολο! Το σώμα πονάει από τα τραύματα, το αριστερό μου χέρι μουδιασμενο από την διάλυση της ασπίδας και αυτή η αποπνικτική ατμόσφαιρα δεν λέει να διαλυθεί... Μαζεύω γρήγορα και ξεκινάω όπου φύγει φύγει! Σε λίγες ώρες ο βάλτος, επιτέλους, υποχωρεί και τα μονοπάτια αρχίζουν μια φιδίσια πορεία! Και δεν έφτασαν όλα αυτά, η πορεία είναι ανηφορική και ξεκινάει μια ελαφριά ψιχαλα... Το τοπίο αλλάζει καθώς ο βάλτος δίνει την θέση του σε λόφους. Δεν υπάρχουν δέντρα εδώ παρά μόνο θάμνοι και λουλούδια! Πάνω κάτω, πάνω κάτω, ατελείωτοι είναι... Σε κάποια φάση ακούγεται ένας αλαλαγμός, μοιάζει με θρήνος αλλά δεν είμαι σίγουρος. Επίσης δεν καταλαβαίνω την γλώσσα! Συνεχίζω προσεκτικά και μένω με το στόμα ανοικτό... Ανάμεσα στους λόφους βρίσκεται μια λίμνη,μέσα στην λίμνη ένα εγκαταλελειμμένο οχυρό και μια πετρόχτιστη γέφυρα ενώνει το νησί με την ακτή! Εκεί στην ακτή, η γνωστή μας γκομπλιν κλαίει και οδύρεται! Σηκώνει τα χέρια στον ουρανό και ο...

Μέρα 6η (Hex B7) Η επόμενη μέρα μου επιφύλαξε μία έκπληξη! Η βροχή επιτέλους σταμάτησε και έδωσε στην θέση της στην βαριά ομίχλη! Η υγρασία γεμίζει τα ρουθούνια και βαραίνει τα ρούχα! Και σιγά σιγά το χώμα μαλακώνει! Βρίσκομαι σε έναν βάλτο. Δεν μπορώ να βλέπω τα βουνά που είχα ως σημάδι και υπάρχει περίπτωση να χαθώ! Χρησιμοποιώ τις αποξηραμένες μου προμήθειες για να αποφύγω δυσάρεστες εκπλήξεις και γιατί δεν βρίσκω τίποτα εκτός μανιτάρια! Κάποια στιγμή ακούω μια βαριά ανάσα! Μένω ακίνητος, έπειτα χαμηλώνω πίσω από ένα σάπιο κορμό δέντρου! Μέσα από μία τρύπα βλέπω ένα τεράστιο σκύλο, μαύρο, λείο τρίχωμα, κόκκινα μάτια και από το στόμα του στάζει φωτιά.... Φαίνεται να αναζητά κάτι. Έχει πιάσει μια μυρωδιά και γυρνάει από την άλλη για να συνεχίσει την αναζήτηση του! Εάν έψαχνε εμένα σίγουρα θα με είχε βρει... και τότε μου ήρθε η σκέψη. Μήπως ψάχνει την Γκομπλιν; (Γιατί το έκανα αυτό;;; αψυχολογητος;;) Αφήνω την κρυψώνα και πηγαίνω να σκοτώσω το θηρίο κρυμμένος στις σκιές αλλά ήταν πανέτ...

Πρόλογος   Γεννήθηκα σε ένα μικρό αχυρώνα έξω από το Willowsden στην αρχαία κοιλάδα του Ρουμερικε! Ήμουν άτυχος, πως να το κάνουμε, ορφανός, φτωχός και παρατημένος σε μια άκρη του δρόμου! Μεγαλωμένος από τα ακριτικά στοιχεία της κοινωνίας τα οποία δεν χρειάζεται να τα υποδείξω τούτη την στιγμή. Παρατηρητής γεγονότων - πράξεων των μεγάλων ηρώων που είχαν ως αποτέλεσμα την επιστροφή του αυτοκράτορα Κρασσου. Γνωρίζω ελάχιστα πράγματα από την ιστορία της κοιλάδας και των γεγονότων που οδήγησαν στην επιστροφή του "μεγάλου". Εξάλλου ο νότος της κοιλάδας δεν επηρεάστηκε και πολύ από τις πράξεις των ηρώων της Λευκής Γέφυρας (ονομασία προέλευσης)! Από αυτό το μέρος κατάγεται και ο "ευεργέτης" μου τον οποίο θα αναφέρω παρακάτω. Από μικρός χωρίς δουλειά αναγκάστηκα να δουλέψω στο "πίσω" μαγαζάκι γεμάτος "μη εγκεκριμένες" δραστηριότητες! Είχα μερικούς φίλους αλλά οι εχθροί μου ήταν περισσότεροι! Η αλήθεια είναι ότι ότι δεν ήμουν γεννημένος για αυτό το "...

Ντα Ελ Οι τελευταίες μέρες του χειμώνα είχαν φτάσει και τα χιόνια είχαν υποχωρήσεις από το Ρουμερικε. Μόνο στα ψηλά βουνά ο χειμώνας έδειχνε ανυποχώρητος. Ακόμα και τα βουνά κάποτε ξεγυμνώνουν τις ψηλές κορυφές τους από το χιόνι αλλά φέτος τα χιόνια δεν έλεγαν να υποχωρήσουν. Οι φήμες λένε ότι σε ορισμένα μέρη ο χειμώνας δεν θα φύγει ποτέ καθώς το Ρουμερικε τιμά τον ξεχασμένο από την ιστορία, Ντα Ελ! Morgana Όπως ο χειμώνας έτσι και οι ομίχλες θα μείνουν πάντα συνδεδεμένες με τον κόσμο του Ρουμερικε. Θα είναι μια ανάμνηση, μια πληγή που δεν λέει να κλείσει. Οι ιστορίες θα μιλούν για πλάσματα που χάνουν τον δρόμο τους μέσα στην ομίχλη και ανακαλύπτουν ότι βρίσκονται κάπου αλλού σε ένα άλλο παραμορφωμένο Ρουμερικε. Σαν να κοιτάς μέσα στον καθρέφτη μόνο που το είδωλο σου είναι κατακερματισμένο. Ένα από τα παραμύθια της βραδιάς θα είναι αυτό με το καταραμένο σπαθί και με τις 2 κοπέλες που το διεκδικούσαν. Bjørn Vanadum 6 μήνες είχαν περάσει και ο Bjørn ακόμα δεν ήταν σίγουρος τί ήθ...

 

 By Athar Da ’ el Amon , Da ’ el Ather Επίλογος Ο νάνος κουρασμένος αλλά με τα στήθια του γεμισμένα από χαρά και ικανοποίηση, χαιρετάει τους φίλους του έναν-έναν πριν αρχίσει την τελευταία του ανάβαση προς το μοναστήρι της λευκής φλόγας. Πρώτα πλησίασε τον Bjorn , υποκλιθηκε και είπε «ηγήσου τον λαό σου με σοφία αρχοντα Βαραντουμ», στον Σέξπυρ χαμογέλασε και του υποσχέθηκε «εμείς θα τα ξαναπούμε κάποτε» ενώ στην Γκρέις, κράτησε τις παλάμες της στις δικές του και με ένα ντροπαλό χαμόγελο είπε «ήταν τιμή μου που περπατήσαμε μαζί στον δρόμο της φλόγας κυρία Γκρέις». Πρίν προλάβει να πάρει απάντηση και αποφεύγοντας να δείξει την συγκίνηση στα μάτια του, ο Άθερ έκανε μεταβολή και άρχισε να βαδίζει προς το Wolfwater . Οι προμήθειες που του έδωσε ο Σεξπυρ ήταν αρκετές για το ταξίδι του αλλά πάραυτα, ο Ντα’ελ Άθερ σταμάτησε στο Wolfwater να δει άμα έμεινε κανείς ή άμα όλοι οι τρελαμένοι του κάτοικοι άδραξαν την ευκαιρία να ψάξουν τον κόσμο τους, τώρα που τα σύνορα του Ρουμερίκε έπε...

 ....Υπάρχει ένα νησί μέσα στην θάλασσα των θρήνων του οποίου το όνομα δεν υπάρχει. Ο σκοτεινός του άρχοντας δεν θέλει να το ονοματίσει πιστεύοντας ότι έτσι θα μπορέσει να δραπετεύσει μια για πάντα..... Κάποτε ήταν ένα ξωτικό του ήλιου. Κάποτε ήταν ένας ιππότης του φωτός αλλά τώρα ο ήλιος του δύει και το σκοτάδι αγκαλιάζει την άρρωστη του σάρκα. Για κάθε αρρώστια που έχει γιατρέψει ένα σημάδι μένει πάντοτε πάνω του. Μία μέρα στις όχθες του νησιού εμφανίστηκε ένα παράξενο μαύρο άλογο. Ο σκοτεινός άρχοντας χάρηκε και αμέσως ένοιωσε την σύνδεση μεταξύ τους. Μόλις ανέβηκε πάνω του το άλογο ξεχύθηκε πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας σαν να ήταν στεριά και χάθηκε στον θλιμμένο ωκεανό. Ο άρχοντας ανακάλυψε ότι μπορούσε για ορισμένο χρονικό διάστημα να ταξιδεύει με το άλογο του σε άλλες χώρες-κόσμους. Εκεί δεν ήταν σκοτεινός και άρρωστος αλλά ένα πλάσμα του φωτός. Αυτές ήταν οι περιπέτειες τους, περιπέτειες της λύτρωσης τους. Οι ευκαιρίες τους να διορθώσουν τις αμαρτίες τους. Αυτές εί...

 

  Οι ήρωες αφού έστειλαν απεσταλμένους, έδωσαν μια ομιλία -κάλεσμα των ηρώων- και ετοιμάστηκαν να πάνε στο νησί του Ρουμερικε.    Μόλις η βάρκα πλησίασε στην ακτή το τοπίο αλλάζει και το γαλάζιο του ουρανού γίνεται το κόκκινο της φωτιάς. Στα παράλια, ξεχασμένοι στον χρόνο, οι κάτοικοι του νησιού κάνουν την έξοδο τους από την ηττημένη πρωτεύουσα. Ο χρόνος βρίσκεται σε μια διαρκής λούπα η οποία σπάει όταν η λευκή φλόγα εμφανίζεται.    Στην παραλία βρίσκουν την Σελένα η οποία δίνει τις διαταγές της εκκένωσης. Έπειτα αφού μιλάει με τους ήρωες ξεκινά για την επιστροφή στην πόλη για να βοηθήσει τον Κρασσο. Οι ήρωες αποφασίζουν να ακολουθήσουν το άλλο στίγμα της φλόγας αυτό που οδηγεί στο βασιλικό δάσος βόρεια του νησιού.    Εκεί βρίσκουν τον μυστηριώδη άνδρα με το κοριτσάκι. Η φλόγα τους αγγίζει και μαθαίνουν την αλήθεια. Ξεχασμένοι θεοί ξύπνησαν, Αμντεους & Ραλμπα, γεμάτοι μετάνοια για ότι έκαναν μέσα στην σκιά του εαυτού, του χρόνου. Οι θεοί τους...

By Athar (Αθανάσιος) Κρύος ο γρανίτης τον χειμώνα. Ο γέροντας ξεχειμώνιασε στα έγκατα του μοναστηριού όπου και παρέμειναν οι τελευταίες φλέβες λάβας, μα με το πέρας της άνοιξης έσβησαν κι αυτές. Γυμνός, κουλουριασμένος πάνω στον βράχο, μιλάει με τον εαυτό του σε ένα πυρετικό παραλήρημα. Το σώμα του οχυρώνει την τελευταία γλώσσα της φλόγας μέχρι που γίνονται σχεδόν ένα. Η λευκή φλόγα γλύφει τα λευκά του γένια χωρίς να τα καίει, πιό μικρή και από κεράκι, κι από σπίρτο.  Αυτές τις μέρες λίγοι έμειναν να διατηρούν την πίστη στη φλόγα. Μόνο ο Άμον και οι υπόλοιποι του μοναστηριού, φαντάσματα πιά, διατηρημένα στο μυαλό του αρχαίου νάνου. Ξάφνου ο Λευκός Άμον πετάγεται και απλώνει το χέρι του με την φλόγα σε τέτοια απόσταση ώστε η σκιά του στον κρύο βράχο να είναι πανομοιότυπη με αυτόν. «...αδερφέ Άθερ μείνε λίγο ακόμα, κράτα συντροφιά σε έναν γέρο νάνο κάτω από το φώς Της» είπε η σκιά. «Μάλιστα γέροντα» είπε ο Άμον στην σκιά του ενώ η μορφή του αρχισε να αλλάζει σιγά σιγά. Τα σημάδια...

Oι πρώτες φθινοπωρινές ακτίνες του ήλιου ξεπροβάλλουν στο λιμάνι του Swinford και μαζί τους σαν φωτιά εξαπλώνονται τα νέα… Μία ομάδα βαρβάρων εμφανίστηκαν στην είσοδο της πόλης ζητώντας ακρόαση από τους τοπικούς άρχοντες. Μα ποιοί θα κάνουν το βήμα μπρος; Η αρχηγός τον βαρβάρων με το όνομα Νόρι στέκεται 2 κεφάλια ψηλότερα από τους μέσους ανθρώπους. Το μελαχρινό της κορμί διακοσμημένο με διάφορα τατουάζ δείχνουν την ιστορία τους. Έναν αιώνα πριν υπήρχε μια φυλή ανθρώπων που έφυγε από το φυλάκιο όταν έπεσε το Ρουμερικε και πήγε στα βουνά. Εκεί στα χιονισμένες κορυφές βρήκε το χάρισμα της οργής και μια από τις ξεχασμένες πύλες του κόσμου. Φυλούσαν τις πύλες για έναν αιώνα μέχρι που τα οράματα τους βγήκαν αληθινά και όντως η πύλη ενεργοποιήθηκε και το κακό ξεχύθηκε από μέσα. Οι βάρβαροι έκαναν το last stand τους και στο τέλος η Νόρι κατάλαβε ότι η μάχη ήταν μάταιη. Με μια τρομερή επίθεση γκρέμισε την πύλη αναχαιτίζοντας την εισβολή. Η Νόρι μαζί με τα απομεινάρια από την φυλή της ταξίδεψε μ...

Οι ασσασιν γονάτισαν μπροστά στην Μοργκάνα δηλώνοντας την αφοσίωση τους στην νέα τους αρχηγό. Πρόταξαν τις παλάμες τους και το δαιμονικό σπαθί τους σημαδεύει με ένα σκίσιμο. Το σπαθί ρουφάει το αίμα και οι εναπομείναντες πληγές της γιατρεύονται αμέσως. Η ομάδα έχει πλέον την φλόγα και η φλόγα αποκαλύπτει τα καλά κρυμμένα μυστικά. Η Γκρέις αγγίζει το φανάρι και η φλόγα την ξεγυμνώνει. Βλέπει ένα υψίπεδο σε ένα ψηλό βουνό. Μια γυναίκα με ένα μωρό στο χέρι και ένας άντρας διαφωνούν. Τα λόγια δεν ακούγονται αλλά ο άνδρας είναι έτοιμος να κάνει ένα ξόρκι για να σώσει την κόρη του αλλά το ξόρκι απαγορεύεται από το σύμπαν. Είναι ένα ξόρκι σε σχέση με τον χρόνο και κανείς δεν επιτρέπεται να μπλέξει με το timeline. Αυτός μοιάζει άνθρωπος αλλά η γυναίκα του μοιάζει με ένα συνδυασμό δράκου και άνθρωπου (όχι Dragonborn αλλά ένας dragon sorcerer). Εκεί τελειώνει το όραμα. Ο Ντα Ελ αγγίζει την πολυπόθητη φλόγα και η αλήθεια του αποκαλύπτεται. Μόνος αρχαίος νάνος του τάγματος του. Χωρίς κανένα γύ...

Τις πρώτες πρωινές ώρες η ομάδα βγήκε από το λημέρι των ασσασιν. Εγκαταλελειμμένο πλέον στην ιστορία του Σμαραγδιού κείτεται στην παραθαλάσσια πόλη του Swinford. Η ανατολή του ηλίου σε όλο της το μεγαλείο ρίχνει το φως, άπλετο στους δρόμους κρύβοντας την βρωμιά της πόλης. Όλες οι αμαρτίες κρύβονται και τα όνειρα εξατμίζονται σαν τα δάκρυα των χαμένων ψυχών.... Η Γκρέις σηκώνει το κεφάλι στον ουρανό. Είναι σίγουρη ότι κάτι έχει αλλάξει στην ατμόσφαιρα. Σαν ο ουρανός να πλακώθηκε από κάτι. Άφησε τις αισθήσεις της να γεμίσουν με μαγεία και τότε είδε το περίβλημα που κάλυπτε όλο τον κόσμο. Το σκεύος που έκρυβε το Ρουμερικε, η γυάλα που κρατούσε ακόμα τα όνειρα της θεάς. Ο Ντα Ελ κρατώντας την φλόγα είναι ο νικητής της μάχης. Με το φως θα βρει τον δρόμο μέσα στο σκοτάδι. Θα δείξει την έξοδο από την δοκιμασία. Ο Bjørn σκουπίζει την αρματωσιά του. Η ανατολή τον γεμίζει με αισιοδοξία. Τον λούζει με ιδέες μεγαλείων καθώς θυμάται τα λόγια του περιπλανώμενου: ...Η αξία σου είναι μεγαλύτερ...

 Η ώρα αποφασίστηκε και η ομάδα ήταν έτοιμη να κάνει την επιδρομή στο μυστικό κρησφύγετο των ασσασιν στο Swinford. Λίγη ώρα πριν την κρίσιμη αποστολή εμφανίστηκε ο χαμογελαστός-πιωμένος ζητιάνος μεταφέροντας την τελευταία ενημέρωση του για τα δρώμενα. Κανένας δεν προσπάθησε να περάσει απέναντι στο νησί του Ρουμερίκε ο οποίος δεν ήταν ο ίδιος καπετάνιος ή πλήρωμα σε έναν από αυτούς τους καπεταναίους. Στις 4 η ώρα τα χαράματα η ομάδα μπήκε στο λημέρι, 2 τετράγωνα πέρα από το ματωμένο τριαντάφυλλο. Καθώς οι ήχοι της πόλης άρχισαν να σιωπούν έφτασαν σε ένα τετράγωνο δωμάτιο το οποίο μαζεύει τα νερά της βροχής. Μόλις περνάν μέσα η πόρτα πίσω τους κλείνει και η παγίδα ξεδιπλώνεται! Βλέπουν την Σελένα να φεύγει από την απέναντι καγκελόπορτα και ένα ουρλιαχτό καθώς μέσα από τα νερά ένας τεράστιο ανθρωπόμορφο τέρας πετάχτηκε από μέσα. Ο Σέξπιρ όμως με τα αντανακλαστικά της γάτας ελευθερώνει ένα βέλος το οποίο πέρασε μέσα από τα κάγκελα και χτύπησε στον ώμο την Σελένα.... Και η Σελένα δε...

Τα ερείπια της πρωτεύουσας κείτονται σε απόσταση μιας περίπου μέρας με το καράβι από τη υπόλοιπα ήπειρο. Το ρεκόρ το κατέχει ο γνωστός μας καπετάνιος …… ο οποίος όχι μία, αλλά 2 φορές μέσα σε μια εβδομάδα κατάφερε να κάνει το ταξίδι σε λιγότερο από 6 ώρες!   Ο "ευλογημένος" καπετάνιος θησαυρίζει με την φήμη του και συχνά μπορείτε να τον συναντήσει κάποιος στα παραθαλάσσια χάνια του Swinford! Η ιστορία επαναλαμβάνεται σχεδόν μέρα με την μέρα αλλά το ρεκόρ του δεν μπόρεσε να το ξανακάνει ούτε ο ίδιος ούτε κανείς άλλος!  Ο ζητιάνος, φίλος του Σέξπιρ, με τα λιγοστά ασημένια νομίσματα που του έδωσε αποφάσισε μια μέρα να τα πιεί στο χάνι ακούγοντας την χιλιοειπωμένη ιστορία!   Εκεί όταν τελείωσε η ιστορία για ακόμα ένα βράδυ ρώτησε τον καπετάνιο:   "Ε καπετάνιος, μόνο το σινάφι σου μπορεί να περάσει απέναντι ή ο οποιοσδήποτε μπορεί πάρει ένα πλοιάριο για να πλεύσει απέναντι;"   Ο καπετάνιος σάστισε γιατί δεν περίμενε τέτοια ερώτηση και μάλιστα...

  Η ομάδα ξεκίνησε την αναζήτηση πληροφοριών στο Swinford. Η αναζήτηση χωρίστηκε σε 2 σκέλη με συνολική διάρκεια μιας εβδομάδας και σε 2 διαφορετικές ομάδες. Η πρωινή ομάδα με τον Bjørn, Da'El and Grace. Η βραδινή ομάδα των Morgana and Shakespeare! Τα ζητούμενα είναι να βρουν την Λευκή Φλόγα, την Σελένα που την έκλεψε, να αναζητήσουν τα ίχνη του παράξενου πολεμιστή που απήγαγε το κοριτσάκι με το φεγγάρι.  Η πόλη βρίσκεται εν μέσω αναβρασμού καθώς μέλη της οργάνωσης του Φοίνικα δολοφονούνται στην πόλη και τα πτώματα μοιράζονται στους δρόμους. Βρίσκουν έναν ζητιάνο στον δρόμο ο οποίος δηλώνει ότι συνάντησε τον περίεργο άνδρα στο δρόμο με το αλυσοδεμένο κοριτσάκι… ο οποίος φαίνεται ότι ο υπόλοιπος κόσμος τον αγνοεί… αφήνει ένα νόμισμα περίεργης κοπής που δεν υπάρχει παρόμοιο στο Ρουμερικε. Στην μια του πλευρά έχει έναν πολύ αυστηρό άνδρα στα 50 του και από την άλλη 2 κοράκια γύρω από μια κόκκινη πέτρα. Ο ζητιάνος φαίνεται να έχει γύρ...