Emerald GateKeepers

Απλά ένα άλλο μαγευτικό ταξίδι...

Μετά από ένα ατελείωτο ταξίδι, ο Κόναν ο βάρβαρος έφτασε στο βασίλειο του Κόκκινου Κρανίου. Εκεί συνάντησε την πύλη για τον άλλο κόσμο. Αν ήθελε λοιπόν να βρει την συντρόφου του Αμαλία θα έπρεπε να βρει ένα τρόπο να περάσει από την μεγάλη πόρτα. Αφού ξεσπάθωσε, άρχισε με δύναμη να χτυπάει την πόρτα στην προσπάθεια του να την διαλύσει σε κομμάτια. Όλη την ημέρα προσπαθούσε αλλά η πόρτα δεν έκανε πίσω. Κουρασμένος αποφάσισε να ξεκουραστεί το βράδυ. Αφού ξάπλωσε στο έδαφος ξαφνικά άνοιξε ένα μικρό παραθυράκι και εμφανίστηκε το πρόσωπο ενός παππού και του είπε με σοβαρός ύφος: -Έχει και πόμολο η πόρτα Κόναν! Και μετά χάθηκε και πάλι. Ο ήρωας μας προσπαθούσε πολλές μέρες να διαλύσει την πόρτα αλλά χωρίς καμιά επιτυχία. Και κάθε βράδυ εμφανίζονταν ο παππούς λέγοντας του την ίδια ατάκα. Ο Κόναν μας είχε κουραστεί και απελπιστεί. Ένα βράδυ λοιπόν αφού εμφανίστηκε ο παππούς ακούστηκε η εξής στιχομυθία: -Έχει και πόμολο η πόρτα Κόναν!!! Και ο ήρωας μας μέσα στην θολούρα την διανόηση...

Συνεχίζοντας την παράδοση των άλλων μελών του βλογκ, ιδού οι στίχοι από ένα ανώτερο τεχνικά τραγούδι (γραμμένο σε 5/8 προς αντιδιαστολή με τα σούπα 4/4 που βλέπουμε κατ'επανάληψη!) Στίχοι: Λάκης Παππάς Μουσική: Γιάννης Αργύρης Πρώτη εκτέλεση: Πόπη Αστεριάδη "Σαν να ‘ταν όνειρο απόψε ">γέλια χαρές με ξυπνήσαν Λες και να γιόρταζε όλη η γη Χρόνια πολλά ακουγόταν να ζήσεις χίλια χρόνια Καθένας έλεγε μίαν ευχή Νόμιζα πως ονειρευόμουν Ψίθυροι μοιάζαν μακρινοί Σαν να τραγούδαγαν ποτάμια Πουλιά και ουρανοί Κάποιος γιορτάζει που να ξέρω Που να θυμάμαι τι να πω Κάποιος γιορτάζει κι ησυχάζει, δε με νοιάζει Κάποιος γιορτάζει μα το βρήκα είμαι ΕΓΩ (δίς)" Αφιερωμένο στον ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟ μας Μιχάλη που μας άλλαξε τη ζωή, έφυγε και επιστρέφει που και που για επιθεώρηση! Συνέχισε ακριβώς στην ίδια ρότα, της αδιάλειπτης ωρίμανσης και αντι-γήρανσης. Εκ μέρους των συμβλογκέρηδων και συμβλογκερούδων, ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ, ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΠΕΡΑ!Θα παρακαλούσα τώρα τις συμβλογκερούδ...

Αγαπητοί συμβλογκέρηδες και συμβλογκερούδες, οι εθνικοί μας ήρωες θα γνωρίζουν ότι στις τραγικές αυτές στιγμές που διανύουμε, οι επικές αν και ανέλπιδες προσπάθειες τους ενάντια στο παντοδύναμο κατεστημένο των ισχυρών του κόσμου τούτου θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μας. Είμαι σίγουρος ότι στέλνω στον κυβερνοχώρο αυτή την ανάρτηση διαμαρτυρίας εκ μέρους όλων μας για να ενωθεί με τις δισεκκατομύρια πλέον άλλες φωνές κατά της χθεσινής κατάφωρης και πασιφανούς αδικίας των εχθρών της αθάνατης πατρίδα μας. ΣΑΚΗ Σ'ΑΓΑΠΑΜΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ 'ΧΕΙ!!!

Επιστροφή λοιπόν μετά το καταπληκτικό ταξίδι στην Πολωνία και με μια γεύση από την Γερμανία και τη σύντομη επίσκεψη στην Πράγα. Ελπίσω να είστε όλοι καλά. Κάπου εκεί λοιπόν στην Κρακοβία συνάντησα έναν από τους Νέμεσις μου και έγινε μια πελώρια μονομαχία!!! Το αποτέλεσμα το γνωρίζετε μιας και διαβάζετε αυτές τις λέξεις!!! Μπορείτε να δείτε την μάχη στις παρακάτω φωτογραφίες… Επίσης σας παραθέτω και μια φωτογραφία με τον θεό της τρέλας Ralmevik (όταν αυτός είναι στα καλά του και όταν η τρέλα του κάνει ένα μικρό διάλειμμα.

Λοιπόν,μετά από την συζήτηση που είχα με τον Τάσο τις προάλλες έφτασα στο εξής συμπέρασμα.Η όλη κατάσταση με Azrael-Oliva-Emerald είναι ολόιδια με το Ελληνικό Δημόσιο!!! Ακολουθούν μερικά στοιχεία... -Η αιώνια διαμάχη για εξουσία μεταξύ των δύο ηρώων-->η αιώνια διαμάχη των δύο κομμάτων. -Θεός Οliva/Azrael-->Yπουργός. -Quest που θα ζητήσει ο θεός-->Ρουσφέτι που θα ζητησει ο Υπουργός. -Όταν εκπληρωθεί το quest και σε γουστάρει ο ένας απ τους δύο σε βάζει στο πάνθεο-->Όταν εκπληρωθεί το ρουσφέτι και σε γουστάρει ο Υπουργός σε βάζει στο Δημόσιο. -Γεμίζει το portfolio σου με δυνάμεις τώρα που είσαι θεός-->Γεμίζει το πορτοφόλι σου με λεφτά τώρα που είσαι στο Δημόσιο. -Ως γνωστόν,όποιος μπαίνει στο Δημόσιο είναι θεός(ζωντανό παράδειγμα ο Τάσος).

Στην δεκαετία του 90 (θυμάσαι τοτε...;) εγώ μπήκα στην όλη pen n paper DnD φάση με τον κολλητό μου (τότε) τον Άγγελο (Cernunos για τους μυημένους) και την παρέα του. Για την ιστορία όλοι τους ζούνε πλέον Αγγλία και χαθήκαμε εδω και 5 χρόνια. Σχεδόν κάθε μέρα πηγαίναμε για καφέ στην Τζαζ ή Σνόμπ και αναλύαμε...και αναλύαμε...και αναλύαμε! Και φυσικά δεν συζητούσαμε για πολιτικά γεγονοτα, τον ΠΑΟΚ ή άλλα τέτοια ποταπά θέμματα, αλλά για την πορεία του παιχνιδιού. Έπειτα κουβεντιάζαμε σε πιό φιλοσοφική βάση για τους κόσμους τις ράτσες και ούτω καθεξίς. Τέλος πάντων, κατά τις 12 το βράδυ πληρώναμε τον καφέ τις 5 μπύρες και ότι άλλο είχε πιεί ο καθένας από τις 3 το μεσημέρι και φεύγαμε, αφήνοντας τους σερβιτόρους να μας κοιτάνε περίεργα και τους τριγύρω θαμώνες να αναστενάζουν με ανακούφιση που φύγαν οι τρελλοί!!! Αυτό γιατί ώρες ώρες παρασυρόμασταν και από το τραπέζι μας ακούγονταν ιαχές μάχης, έξυπνα τσιτάτα στην γλώσσα των ξωτικών, σκοτεινές ψαλμωδίες και συμβουλές όπως " πέντε εύκολ...

Με την πρώτη μου ανάρτηση θα ήθελα να ξεκινήσω με κάτι ελαφρύ. Ιστορικά στοιχεία: Τον Ιανουάριο του 2002 ο αγαπητός Oliva και κατά κόσμο Κώστας Π. αποφάσισε να βάλει τους παίκτες του (εμάς δηλαδή, βλ. κατωτέρω για ονόματα και σχόλια) να ψηφίσουμε σε ποιον κόσμο θα θέλαμε να παίξουμε. Η πλειοψηφία αποφάσισε να δοκιμαστούμε στο σκοτεινό Ravenlloft (τρομάρα μας). For the record εγώ είχα ψηφίσει Dragonlance. Μετά το τέλος αυτού του Campaign ο Lord Oliva κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δημοκρατία δεν ταιριάζει στο fantasy setting και υποσχέθηκε στον εαυτό του να μην ξανακάνει το ίδιο λάθος. Το τελευταίο session αυτού του campaign κράτησε περίπου μία ωρίτσα. Ξέρεται μέχρι να μαζευτούμε … να κάνουμε καφέδες κλπ. Την προηγούμενη μέρα είχα τη φαεινή ιδέα να κάνω μια κουβέντα με τον νέο μας Λόρδο για τους γιαλατζί κακούς υποστηρίζοντας ότι ένας πραγματικός κακός θα έπρεπε τσακ μπαμ να εξολοθρεύει τους εχθρούς του και όχι να κάθεται να λιβανίζει την ιδέα κάνοντας ηλίθια σχέδια βασανισμού τ...

...Πραγματικά προσπάθησα να κρατηθώ και να μην αναφέρω άλλες περίφημες ατάκες μέσα απ το DnD αλλά δεν κρατιόμουν άλλο και θα το ξεφουρνίσω... ...Αυτήν την φορά πηγαίνουμε σε ένα σκοτεινό κόσμο γεμάτο ομίχλες, κακό και αμαρτία. ( κοινώς Ravenloft) Η ομάδα αποτελέιτε από 3 πολύ αγαπημένα αδέλφια: τον Blaze, τον Elazar και την Tristania. Σε τούτο το σκοτεινό κόσμο οι ήρωες περιπλανήθηκαν μέχρι που συνάντησαν στο δρόμο τους ένα καραβάνι απο τσιγγάνους. Οι τσιγγάνοι τους φέρθηκαν πάρα πολύ καλά και τους βοήθησαν στα πρώτα τους βήματα στον παράξενο αυτό κόσμο.... ...Σε κάποια φάση μέσα σε μια σκήνη οπου έμεναν οι ήρωες κάθε φορά που τα καραβάνι έκανε στάση για ανεφοδιασμό έγινε η εξής συζήτηση... ( Να δώσω λίγο το κλίμα της συγκεκριμένης στιγμής. Είναι γύρω στις 5 η ώρα το ξημέρωμα. Η Δώρα είναι ο DM, εγώ και η Μάρθα είμαστε πολύ δραστήριοι όπως συνήθως εκείνη την ώρα και ο Τάσος βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας κοινώς μισοκοιμάται... ... “Νομίζω ότι θα πρέπει να πάμε μια βόλτα σε αυτό ...

Και επειδή είμαστε πολύ ατακαδόρικη ομάδα στο DnD ας θυμηθούμε μερικές απά αυτές...( προσθέστε ελεύθερα αν ξέχασα κάτι..) Alexander (Human ex-Paladin of Torm) προς τον Gregory (former Human Paladin of Sune) -Gregory, πρέπει να καταλάβεις ότι δεν ειμαι Elf.... -Σώπα ρε Alexander... ------------------- -Τελικά Gregory κατάλαβα ότι είσαι ο Helm, o θεός... ( μέσα στην μικρή πόλη του Waterdeep και έχωντας στο κατόπιν μας το ιερατίο του Labelas και καμμιά 10αριά θεών που θέλουν να μας βρουν...) -Σταμάτα τις μπούρδες Alexander... Αυτά θυμήθηκα....